۱. معماری فیزیکی: انتخاب استراتژی RAID متناسب با Workload
RAID یک مکانیزم بکاپ نیست، بلکه خط اول دفاعی شما برای حفظ پایداری سرویس (High Availability) در زمان خرابی سخت‌افزاری دیسک‌هاست.
- RAID 0 و RAID 1: رید ۰ هیچگونه افزونگی ندارد. رید ۱ (Mirroring) با کپی هم‌زمان داده‌ها روی دو دیسک، برای NASهای کوچک ۲-Bay ایده‌آل است.
- RAID 5 (تعادل بین ظرفیت و سرعت): با استفاده از مکانیزم Parity، تحمل خرابی یک دیسک را فراهم می‌کند. در آرایه‌هایی با هاردهای ظرفیت بالا، زمان بازسازی (Rebuild Time) پس از خرابی یک دیسک طولانی می‌شود.
- RAID 6 (استاندارد دیتاسنترها): با تخصیص دو دیسک به Parity، تحمل خرابی دو دیسک هم‌زمان را ایجاد می‌کند.
- RAID 10 (نهایت Performance): ترکیبی از رید ۱ و رید ۰. نیمی از ظرفیت کل دیسک‌ها از دست می‌رود، اما بالاترین میزان IOPS را ارائه می‌دهد.
۲. تجمیع منابع: Storage Pool چیست؟
Storage Pool یک لایه انتزاعی است که یک یا چند آرایه RAID را با هم ترکیب کرده و به یک استخر واحد تبدیل می‌کند. مزایای آن پشتیبانی از Snapshot و توسعه‌پذیری (Expansion) بدون خاموشی است.
۳. تخصیص منطقی: تفاوت Static، Thick و Thin Volume
Static Volume (حجم ایستا)
مستقیماً روی گروه RAID ساخته می‌شود و لایه Storage Pool را دور می‌زند. حدود ۲۰ درصد سرعت بالاتری دارد اما از Snapshot پشتیبانی نمی‌کند.
Thick Volume (حجم ضخیم)
هنگام ساخت Volume، فضای مشخصی به صورت قطعی رزرو می‌شود. پایداری عالی دارد و از Snapshot پشتیبانی می‌کند. (پیشنهاد پیش‌فرض برای سازمان‌ها)
Thin Volume (حجم نازک)
بر پایه تخصیص بر اساس تقاضا (Over-provisioning) کار می‌کند. فضای فیزیکی تنها زمانی اشغال می‌شود که دیتای واقعی نوشته شود. نیاز به مانیتورینگ دقیق دارد.